Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/17631 E. 2020/14479 K. 07.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17631
KARAR NO : 2020/14479
KARAR TARİHİ : 07.12.2020

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2015/286 esas, 2015/478 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/06/2020 gün ve 94660652-105-59-5936-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2020 gün ve 2020/54110 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk …’ın işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan hakkında hükmolunan mahkumiyet hükmü yönünden temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05/12/2019 tarihli ve 2019/6905 esas, 2019/18872 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk lehine bozma kararı verilmesini müteakip, … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2020 tarihli ve 2020/56 esas, 2020/83 sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil olmaması nedeni ile atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmakla,
Suça sürüklenen çocuğun kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz istemi reddedilen işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun, suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden yapılan yargılama sonucu beraat kararı verilen nitelikli hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve birlikte işlendikleri, suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işlediğine dair de mahkumiyete yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığı gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuk … hakkında, … Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2015/286 Esas – 2015/478 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararları verilmesinden sonra bu mahkumiyet hükümlerinin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05/12/2019 tarihli ve 2019/6905 Esas, 2019/18872 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden verilen adli para cezasının kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz isteminin reddine, hırsızlık suçu yönünden ise suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit olmadığından hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2020 tarihli ve 2020/56 Esas – 2020/83 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılanmanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, (…) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 28/05/2015 tarihli ve 2015/286 Esas – 2015/478 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 07/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.