YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11114
KARAR NO : 2020/16659
KARAR TARİHİ : 18.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas ve 2007/18 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK’nin 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda sadece beraat hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yasa yolu, süresi ve mercii belirtilerek sanık …’nın temyiz isteminin süresinden sonra olduğuna ilişkin tebliğnamenin ret görüşüne iştirak edilmemiştir.
1) Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’yı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında mağdur …’yı kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz dilekçesine göre, temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın beraat kararlarını temyizde hukuki yararı olmadığından; beraat kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
3) Sanık … hakkında mağdur …’yı ve sanık … hakkında mağdurlar … ve …’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak
a) Sanık …’nın mağdur …’i yaşamsal tehlike geçirmesine ve vücudunda hayat fonksiyonlerını hafif(1) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı olacak şekilde ve yine sanık …’in mağdur …’yı yaşamsal tehlike geçirmesine ve duyu veya organlarından birisinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralamasına neden olduğu olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanık …’nın suç tarihinden bir gün önce diğer sanık …’e ait iş yerinden kontör satın almak istediği ancak yüklemenin sehven bir başka GSM hattına yapıldığı, suç tarihinde bu meseleden çıkan tartışmanın sanıkların yakınlarının katılımı ile kavgaya dönüştüğü, tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulundukları, tarafsız görgü tanığının bulunmadığı ve karşılıklı yaralanmalar meydana gelen olayda, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine değerlendirilmesiyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (¼) oranda uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,
c) Sanık … hakkında mağdur …’yı duyu veya organlarından birisinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralama eyleminden kurulan hükümde sadece TCK’nin 87/2-b maddesi uygulanması gerekirken, uygulama alanı bulunmayan TCK’nın 87/1-d maddesinin uygulanması,

d) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafii ile sanık …’in temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.