YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/32869
KARAR NO : 2020/18982
KARAR TARİHİ : 17.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 06/09/2007-26/09/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde CNC Freze Ustası olarak çalıştığını, en son ücretinin aylık net 1.900,00 TL olduğunu, işyerinde öğle yemeği yardımı olduğunu, davacının iş sözleşmesini fazla mesai ücretinin ödenmemesi, sigorta primlerinin düşük yatırılması, yıllık izin kullandırılmaması nedeniyle haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, davacının alacak taleplerinin dava tarihinden geriye dönük 5 yıl öncesinin zamanaşımına uğradığını, bu sebeple zamanaşımına uğrayan fazla mesai, hafta ve genel tatil taleplerinin zamanaşımı yönünden reddedilmesi gerektiğini, davanın şirket yerine müvekkili şahıslar aleyhine açılması nedeniyle husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının sebepsiz olarak işi bıraktığını, en son net maaşının 923,00 TL olduğunu, tüm ödemelerin banka yoluyla yapıldığını ve herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.
Somut olayda, davacı işçinin hafta tatili alacağı, 26/11/2010-31/12/2014 tarihleri arası dönemde tanık beyanlarına göre ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabulü ile hesaplanmıştır.
Söz konusu alacağın ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir kayıt bulunmadığı, davacının fazla çalışmalarının davacı tanık beyanlarına göre tespit edildiği, dinlenen tanıklardan Ş.Gülmez; haftanın altı günü çalıştığını ifade ettiğinden hafta tatiline ilişkin beyanlarının duyuma dayalı olduğu anlaşılmış olup diğer davacı tanığı Takyeddin Kuş’un ise davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettiği 2007-2010 yılları arası geçen süreye göre hafta tatili çalışması hesaplanan dönemin tamamında çalışma koşullarını bilemeyeceği gözetildiğinde tanık Takyeddin Kuş’un davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak anılan alacak hesaplanmalı diğer dönemin ise ispatlanamadığı kabul edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.