Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/18655 E. 2020/14694 K. 26.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18655
KARAR NO : 2020/14694
KARAR TARİHİ : 26.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin; Adana 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2017 gün ve 2015/204 Esas, 2017/34 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18/07/2017 gün ve 2017/788 Esas, 2017/1994 Karar sayılı kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.07.2017 gün ve 2017/788 Esas, 2017/1994 Karar sayılı kararının sanık müdafi ve katılan vekili tarafından CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2007 tarih, 2007/8-78 Esas-2007/85 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, katılan … vekilinin yokluğunda verilen 18.07.2017 tarihli hükmün adli tatil içerisinde 24.07.2017 tarihinde katılan vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, tebliğin adli tatil içerisinde yapılmış olması halinde temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren bir haftalık temyiz süresine tabi olduğu ve katılan vekilinin 06.09.2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin temyiz isteminin reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.
Katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas – 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, işin esasına girilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Seyyar satıcı olarak çalışan katılanın tezgahını sanığın işyeri önüne açması nedeniyle çıkan tartışmada, taraflar arasında çıkan arbedede katılanın tezgahındaki malzemelerin yere döküldüğü, buna kızan katılanın tezgahından aldığı demir sopa ile sanığı işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde, sanığın oğlunu da basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığın aracındaki av tüfeğini alarak katılanı ayağından hayati tehlike ve orta (3.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığına dair olayda; taraf beyanları, oluş ve dosya kapsamına göre, katılandan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği, sanık … oğlunun yaralanmasının derecesi de gözetilerek; TCK’nin 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin daha yüksek oranda uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında (1/3) oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.07.2017 gün ve 2017/788 Esas, 2017/1994 Esas, 2018/168 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “ Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.