YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12038
KARAR NO : 2020/16136
KARAR TARİHİ : 11.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında katılan …’a hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında müşteki …’ya hakaret suçundan kurulan hükümde, mahkeme tarafından sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre müştekinin “geri zekalı” şeklinde sözler ile hakaret etmesi üzerine eylemini gerçekleştirdiği gerekçesiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına göre, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK’nin 129. maddesi gereğince makul oranda indirim yapılması gerekirken, daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan (½) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların ve katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın kasten yaralama suçunu kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlemesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın TCK’nin 86/3-c maddesi uyarınca artırılmaması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.