Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/24364 E. 2020/19218 K. 21.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24364
KARAR NO : 2020/19218
KARAR TARİHİ : 21.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.01.1990-31.01.2008 tarihleri arasında çalıştığını, en son net 1.150 TL ücret aldığını, sigortasının geç ve eksik ücret üzerinden yatırıldığını, iş akdine davalı tarafından son verildiğini, 4.000 TL kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini, bakiye alacağının bulunduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; 1 nolu davalı şirkete ait işyerinin 13.02.2008 tarihinde kurulduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, 2 nolu davalı …’ye ait işyerinin 02.02.1998 tarihinde kurulduğunu, davacının 1999 tarihinde işe başladığını, 2001 yılında kendi isteğiyle ayrıldığını, 02.07.2001 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını, 15.10.2005 tarihinde istifa ettiğini, en son 17.02.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.01.2008 tarihinde işverence iş akdinin feshedildiğini, tazminatlarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının hizmet süresine ilişkin olarak uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı 10.01.1990- 31.01.2008 tarihleri arasında davalılar nezdinde kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, davalı vekili ise davalı şirketin 13.02.2008 tarihinde kurulduğunu, 2 nolu davalı …’ye ait işyerinin 02.02.1998 tarihinde kurulduğunu, davacının 1999 tarihinde işe başladığını, 2001 yılında kendi isteğiyle ayrıldığını, 02.07.2001 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını, 15.10.2005 tarihinde istifa ettiğini, en son 17.02.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.01.2008 tarihinde işverence iş akdinin feshedildiğini, tazminatlarının ödendiğini savunmuştur. Mahkemece 1 nolu davalının davacının işten çıkarıldıktan sonra 13.02.2008 tarihinde kurulması nedeniyle işyeri devrinin söz konusu olmadığı, davalı işyerinde tazminata esas hizmet süresinin 17.02.2006 – 31.01.2008 tarihleri arasında toplam 1 yıl 11 ay 14 gün olduğu kabul edilmiştir.
Mahkemece yapılacak iş, davalı … işyerine ilişkin işyeri tescil bilgilerini, aynı işyerine ait 2005 yılı Ekim ayı itibariyle üç ay öncesi ve sonrası dönem bordrolarını, davacıya ait işten ayrılış bildirgelerini temin ederek davacının hizmet süresini doğru bir şekilde tespit etmektir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/12/2020 tarihinde oybiriği ile karar verildi.