Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/10819 E. 2020/13832 K. 19.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10819
KARAR NO : 2020/13832
KARAR TARİHİ : 19.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyete, beraatlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında müşteki …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz talebinin reddine ilişkin 31.12.2015 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanık … müdafiinin bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik hakaret ve mala zarar verme suçları ile katılan … ve …’a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükümleri ile, sanık … hakkında katılan …’a yönelik hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümleri ve sanık … Kızömerler hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama ve tehdit suçları ile katılan …’a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar … ve … vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’e yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık … müdafiinin temyiz isteminin, sanık … hakkında mala zarar verme suçundan beraat hükmü verilmesi nedeniyle, hazine aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkin olup, vekalet ücretine hasren temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık …’ın 08.09.2015 tarihli duruşmada, yaşanan kavga sonrasında karşı tarafın yukarıya çıktığını, kendisinin hastaneye gitmek için aracına bindiğini, karşı tarafın aracını arkasına park etmiş olmasından dolayı kendi aracını çıkarabilmesi mümkün olmadığından, onlara da söylemek istemediği için arkasında bulunan araca çarparak çıktığını kabul etmesi ve olay yerine ilişkin fotoğraf ve tüm dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu mala zarar verme suçunu işlediğinin sabit olduğunun anlaşılması karşısında, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek sanığa isnat edilen TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu da uzlaştırma kapsamına alındığından, yapılan yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, sanık ile katılan … arasında 5271 sayılı CMK’nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde, sanığın üzerine atılı sübut bulan mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.