YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12379
KARAR NO : 2020/16186
KARAR TARİHİ : 11.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakeret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, mahallinde yapılan itirazın, itiraz merci olan Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/495 değişik iş sayılı kararı ile 29.06.2016 tarihinde reddedildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,
2) Sanık hakkında müşteki Bahiddin’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;
a) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193.maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanığın eylemi sonucu müştekinin hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralanması nedeniyle, sanığa TCK’nin 86/1-3-e maddeleri uyarınca verilen cezadan aynı kanunun 87/1-d maddesi uyarınca arttırım yapılırken, uygulama fıkrasının gösterilmemiş olması,

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/8 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.