YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17795
KARAR NO : 2020/16684
KARAR TARİHİ : 18.11.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama ve hakaret suçlarından mahkumiyetine dair; Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarih ve 2015/223 Esas – 2017/413 Karar sayılı kararı
2) Kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.10.2017 tarih ve 2017/2393 Esas – 2017/2249 Karar sayılı kararı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.10.2017 tarih ve 2017/2393 Esas – 2017/2249 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılanlar Utku ve Betül’e karşı hakaret suçu yönünden;
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçu yönünden;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 22.02.2017 tarihli rapora göre, sanığın eylemi nedeniyle katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma da neden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 87/1-a-c maddeleri ile birlikte TCK’nin 87/1-d maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.10.2017 tarih ve 2017/2393 Esas – 2017/2249 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.