YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19294
KARAR NO : 2020/16782
KARAR TARİHİ : 19.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu’nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanıkların temyiz sebeplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanıklar hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen “6 ay” karşılığı adli para cezası üzerinden TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapıldığında “9 ay” karşılığı adli para cezası yerine “12 ay” adli para cezasına, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 35/2. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapıldığında “6 ay 22 gün” yerine “9 ay” karşılığı adli para cezasına hükmedilerek sonuç cezanın TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca “4.040 TL” adli para cezası yerine “5.400 TL” adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,
b) Sanık … hakkında adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33.

maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık … hakkında hükmolunan (A), (C), (D), (E) hüküm fıkralarının ikinci, üçüncü, beşinci bentleri ile sanık … hakkında hükmolunan (A), (C), (E) bentlerinin ikinci, üçüncü, beşinci ve dokuzuncu hüküm fıkralarının çıkartılarak yerine, TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılarak “9 ay” karşılığı adli para cezasına, TCK’nin 35/2. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılarak “6 ay 22 gün” karşılığı adli para cezasına, TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca günlü 20 TL’den hesaplanarak “4.040 TL” adli para cezasına ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanıklar hakkında müşteki İsmail’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Müşteki hakkında düzenlene adli raporların adli tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşılmakla, bu haliyle dosyada mevcut raporların hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşıldığından müştekinin tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ve raporlarıyla birlikte en yakın adli tıp kurumu şube müdürlüğüne sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 19.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.