Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2017/4157 E. 2020/15995 K. 09.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4157
KARAR NO : 2020/15995
KARAR TARİHİ : 09.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. 12.12.2011 tarihinde saat 23.30 sıralarında sanık …’nun ortağı bulunduğu … Petrol Ltd. Şti. tarafından işletilen petrol istasyonunda … plakalı tankerden boşaltım yapıldığı sırada 17.000 Lt. kaçak organik çözücü karışımlı mineral yağ ele geçirildiği, akabinde 03.04.2011 tarihinde saat 02.35 sıralarında usulüne uygun olarak … Ltd. Şti.ne ait iş yerinde yapılan aramada toplam 45.000 Lt. organik çözücü karışımlı mineral yağ kaçak akaryakıt ele geçirildiği olayda;
Sanık …’nun savunmasında, 2010 yılında şirket ortaklığından ayrılmak istediğini, hisselerini devredemediğini, bu dönemde … Ltd. Şti. ile bir faaliyetinin bulunmadığını, iddia konusu olayla bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği,
Sanık …’ün savunmasında, suç tarihinden önce şirket ortaklığından ayrıldığını, suç tarihinde Osmancık’ta çalıştığını, sanık … ise savunmasında, suçla bir ilgisinin bulunmadığını, olay sırasında Ankara’da bulunduğunu beyan ettikleri, sanıklar … ile …’un, suç tarihinden önce kaçak akaryakıtın ele geçirildiği iş yerini işleten … Ltd. Şti. şirket ortaklığından 18.03.2011 tarihinde ayrıldıkları ve dosya kapsamında müsnet kaçakçılık eylemine iştirak ettiklerine ilişkin bir delil olmadığı anlaşılmakla, sanıklar …, … ve …’un beraatine karar vermek gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,
2-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıklar …, … ve …’ın eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11 ve 3/12. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11 ve 3/12. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar …, … ve …’ın lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/12. madde ve fıkrası somut olaya uygulanarak, belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile, 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
3-Suçta kullanılan … plakalı nakil aracının kayıt maliki olan … Petrol Ltd. Şti. yetkisinin adresi tespit edilip malen sorumlu sıfatı ile duruşmadan haberdar edilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm verildiği gözetilerek; nakil aracının kayıt maliki dinlenerek ve aracın iyi niyetli 3. kişiye ait olup olmadığı değerlendirilip tartışılarak sonucuna göre nakil aracının müsaderesi ya da iadesi yönünde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, …, … ile sanıklar …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.