YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6458
KARAR NO : 2020/4052
KARAR TARİHİ : 14.10.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince ilgili kamu davalarına katılma hakkı bulunan Bakanlık yönünden mahkemece müdahilliğin kaldırılmasına dair verilen ara kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü:
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık … müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olay günü sanığın, arkadaşı …’la beraber araca bindirerek evine götürdüğü on beş yaşından küçük mağdureyle cebir, tehdit veya hile olmaksızın, yaşı itibarıyla hukuken geçersiz rızasına istinaden ayrı ayrı cinsel ilişkiye girdikleri ve bu eyleminden dolayı hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde onanarak kesinleştiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, söz konusu hadisede …’ın mağdureyle cinsel ilişkiye girmesi hususunda yer temini amacı bulunmayan sanık …’in eylemlerinin bütün halinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarına iştirak suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık … müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.