YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10190
KARAR NO : 2020/8170
KARAR TARİHİ : 29.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;
A)Sanık hakkında yaralama ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında yaralama ve tehdit suçlarından beraat kararları verilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan …’nın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında “beraatine” kelimesinden önce gelmek üzere “CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA,
B)Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının temyizinde;
1-Gerekçe içeriğine göre 5327 sayılı TCK’nın 129/1. maddesi uygulandığı halde dosya içeriği ile uyumlu olmayan şekilde aynı Kanunun 129/3. maddesi yazılması,
2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit ve yaralama suçlarından beraat kararı verilmesi nedeniyle hakaret suçunun uzlaştırmaya tabi hale geleceği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılan …’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.