YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23768
KARAR NO : 2020/18421
KARAR TARİHİ : 08.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dairemizin 16.06.2020 tarih ve 2020/5110 Esas – 2020/6803 Karar sayılı onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13.11.2020 tarih KD-2020/95304 sayılı itiraznamesi ile;
Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 gün ve 2016/80 Esas 2016/288 Karar sayılı kararı ile sanıklar … ve … hakkında TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle TCK’nin 86/2, 62, 53 maddeleri gereğince 3’er ay 10’ar gün hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, hak mahrumiyetine karar verildiği, sanıklar tarafından süresinde yapılan temyiz istemi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince yapılan incelenmede, hükümlerin isteme uygun olarak 16.06.2020 tarih ve 2020/5110 Esas – 2020/6803 Karar numaralı ilamıyla oy birliği ile onanmasına karar verildiği, ancak mağdur …’un hükümden sonra 20.04.2016 tarihinde şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiği, dosyanın incelenmesinde, sanıkların eylemine uyan suçların 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçların takibi şikayete bağlı suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklara 5237 sayılı TCK’nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sorulup, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan, hükümlerin CMUK’un 321′ nci maddesi uyarınca bozulması talebiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 19.04.2016 tarih ve 2020/5110 Esas – 2020/6803 Karar sayılı, sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin onanmasına dair kararının KALDIRILMASINA,
Sanıkların eylemine uyan suçun 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı, bu suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, mağdurun hükümden sonra 20.04.2016 havale tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanıklara 5237 sayılı TCK’nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sorulup, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.