YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7814
KARAR NO : 2020/6300
KARAR TARİHİ : 24.11.2020
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki araçla gündüzün meskun mahaldeki bölünmüş yolun sol şeridini takiben seyri sırasında az ilerisinde sağ şeritte seyretmekte olan ve alkollü olduğu tespit edilen katılan … idaresindeki motorsikletin sola dönüşe geçerek seyir yönünü kapatması nedeniyle duramayarak motorsiklete çarptığı motorsiklette bulunan iki katılandan birisinin hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi 6. derece kırık olacak diğer katılanın ise hayati fonksiyonlarına etkisi 3. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, sola dönüş kuralllarına riayet etmeyen motosiklet sürücüsü katılan …’ın asli kusurlu olduğu sanığın ise müteyakız hızda seyredip kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/3. maddesi gereğince 250 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.