YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5061
KARAR NO : 2020/16861
KARAR TARİHİ : 18.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, sanıklar … ve … hakkında erteleme, müsadere, imha

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- 5271 sayılı CMK’nun 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 06/02/2015 tarihli ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak sanık … müdafiinin eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi ile birlikte yapılan incelemede,
Sanık …’un Kırıkkale 2.Asliye Ceza Mahkemesinde yakalama ile alınan savunmasında … adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği, sanığın Karşıyaka 5.Noterliğinde Av….’a vekaletname düzenlenirken de bu adresi bildirdiği ve bu adresin aynı zamanda MERNİS adresinin olması nedeni ile gerekçeli kararın bu adrese tebliğe çıkarıldığı, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 06/01/2015 tarihinde tebliğ yapılarak bir suretin muhtara teslim edildiği, sanığa 06/01/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, sanık müdafiinin CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 20/01/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebine ilişkin olarak şartları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanıklar; …, …, …, …, …, …, …, …, …, sanık … müdafii ile sanık … ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar; …, …, …, …, …, …, …, …, …, sanık … müdafii ile sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.