YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11109
KARAR NO : 2020/15424
KARAR TARİHİ : 04.11.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında, mağdur …’i kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemece sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin “olayın başlamasına hangi tarafın neden olduğu kesin olarak anlaşılamadığı” gerekçesi ile uygulanması karşısında, TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (¼) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında (½) oranında indirim yapılması ve yine TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35/2 ve 29/1. maddeleri uyarınca hükmolunan “1 ay 15 gün” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında takdiri indirim nedeni uygulandığında sonuç cezanın “1 ay 7 gün” yerine hesap hatası yapılarak “1 ay 5 gün” olarak tespiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında, mağdur …’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
a) Mağdur … ile aralarında alacak meselesinden önceye dayalı anlaşmazlık bulunan sanığın damadı Levent’in suç tarihinde bu konuda bir kaç kez telefon ile görüştükleri ancak anlaşamayınca parkta buluşmayı kararlaştırdıkları, suç yerine Levent’in kayınpederi olan sanık … ve mağdur …’in ise arkadaşı Alper ile geldikleri, taraflar arasında çıkan tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü, tarafların yumrukla birbirlerine vurdukları, bu esnada mağdur …’in elindeki tabancayı kendisine yönelttiğini savunan sanığın ruhsatlı tabancası ile 4-5 metre mesafeden mağdurun karın bölgesine ateş ederek Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03/03/2016 tarih, 4139 sayılı adli rapora göre, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve böbreğin çıkarılması nedeniyle organ işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde, kendisine müdahale eden Alper’i de yine ateş ederek Ağır(5.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıktan sonra kendisinin emekli polis memuru olduğunu belirterek olayda kullandığı tabanca ile yerden aldığı diğer silahı görevli polis memurlarına teslim ettiği olayda; sanığın üzerine atılı suçu elverişli ateşli silahla işlemesi, atış mesafesi, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yaralanmanın yeri ve niteliği ve engel neden dolayısıyla eylemine devam edemediği anlaşılmakla; sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre;
b) Mahkemece sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinin “olayın başlamasına hangi tarafın neden olduğu kesin olarak anlaşılamadığı” gerekçesi ile uygulanması karşısında, TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (¼) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında (½) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.