YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1682
KARAR NO : 2020/5846
KARAR TARİHİ : 09.11.2020

MAHKEMESİ : … BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 20.11.2018 gün ve 1161-1244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup 20.000,00-TL.üzerinden harçlandırılmak suretiyle açılmış, aşamada 82.000,00- TL üzerinden harç ikmal edilmiştir.
Mahkemece, kayıt maliki davalı …’nın iyi niyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nun 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2018 yılı itibarıyla HMK’nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00-TL’lik kesinlik sınırı 47.530,00-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, davacılar dava dilekçesinde mirasbırakan … adına tescil talebinde bulunmuşlar, aşamada taleplerini miras paylarına hasretmişlerdir. Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davacının, dava edilen taşınmazdaki miras payının dava tarihindeki değerinin, dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Dava konusu taşınmazın toplam değerinin 328.000,00-TL olduğu, taşınmazın ½ payının mirasbırakana ait olduğu, 1/2 payın değerinin 164.000,00-TL olduğu, davacılardan her birinin payının (16/320) 8.200,00- TL olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, dava değerinin davacılardan biri için 2018 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00-TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.