Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2019/1004 E. 2020/5701 K. 15.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1004
KARAR NO : 2020/5701
KARAR TARİHİ : 15.10.2020

Mahkeme : . Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/06/2018 tarih, 2018/51 esas ve 2018/128 sayılı kararı
2- İstinaf başvurularının esastan reddi:Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 06/12/2018 tarih, 2018/1895 esas ve 2018/1654 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Aralarındaki bağlantı nedeniyle, bu dosya ile Dairemizin 2020/14380 esasında kayıtlı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 2019/2466 esas ve 2019/1324 karar sayılı dava dosyası birlikte incelenmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıkların müdafilerinin temyiz istemlerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında sanık … yönünden ”16/04/2016”; sanık … yönünden ”27/02/2016 ve 16/04/2016” yerine sanık ayrımı da yapılmaksızın her iki sanık için de ”16/04/2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Sanık … ile diğer sanık …’in 16/04/2016 tarihli uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu işlediklerinin dosyada mevcut iletişimin tespiti çözüm tutanakları, sanık … ve hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen diğer sanık …’ın beyanları ile sabit olduğundan; sanık …’un kovuşturma aşamasındaki beyanı ile hem kendisinin hem de başkasının suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiğinden hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık … hakkında adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın “5607 sayılı yasaya muhalefet” suçuna ilişkin olduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 5 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 06/12/2018 tarihli 2018/1895 esas ve 2018/1654 sayılı istinaf başvurularının esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/06/2018 tarihli 2018/51 esas ve 2018/128 sayılı hükmünde hüküm fıkrasının sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraflarına “…tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihlerine göre sanık … hakkındaki tahliye talebinin reddine,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi’ne; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 15/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.