YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/14244
KARAR NO : 2020/16220
KARAR TARİHİ : 10.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık, bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ve ilaç ticareti
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat; diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-Sanık …’ın ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık …’ın hükümden sonra 16/06/2014, sanık …’nın ise hükümden sonra 19/01/2018 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunda mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
III-Sanıklar … müdafii ve … müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar …, …, … ve … hakkında TCK’nun 186/1.maddesi uyarınca kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
TCK’nın 186/1. maddesinde “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş, değiştirilmiş her tür yenilecek veya içilecek şeyleri veya ilâçları satan, tedarik eden, bulunduran kimseye ceza verilmesi” düzenlenmiş olup, dosyanın konusunda
uzman bilirkişiye tevdii edilerek dava konusu içkilere ilişkin alınan 27/12/2010 tarihli Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Antalya İl Kontrol Laboratuvar Müdürlüğü Yurt İçi Denetim Muayene ve Analiz Raporu ve 29/12/2010 tarihli Antalya İl Tarım Müdürlüğü analiz sonucu değerlendirme raporunda ortaya konulan sonuçlar değerlendirilip, davaya konu içkilerin “insan sağlığına zarar verecek muhteviyatta” olup olmadığı, “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek” nitelik arz edip etmediği konusunda mütalaa alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek adı geçen sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, Antalya İl Tarım Müdürlüğü’nün “suça konu içkilerin insan sağlığı açısından Türk Gıda Kodeksine göre tebliğe uygun olmadığı, insan sağlığı açısından risk oluşturabileceği” yönündeki kesinlik kazanmayan görüşüne dayanılmak suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2.Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3.Sanıklar hakkındaki hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde taksit aralığı belirtilmeyerek TCK’nun 52/4. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, sanıklar … müdafii ve … müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,
IV-Sanıklar … müdafii ve … müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar …, …, … ve … hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa’nın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasa’nın 3/22. ile 5/2. maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıklar …, …, … ve …’un hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … müdafii ve … müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.