YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4832
KARAR NO : 2013/20725
KARAR TARİHİ : 18.11.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.10.2012 tarih ve 2009/532-2012/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin hissedarı olduklarını, değişik tarihlerde ihtiyaçları oldukça ayrı ayrı şirket hesabından toplam 99.700,00 TL borç para çektiklerini, alınan borç paranın geçen süreç içerisinde geri ödenmediğini, şirketin paraya ihtiyacı doğdukça yazılı ve sözlü taleplere rağmen iade edilmediğini ileri sürerek borç verilen 90.700,00 TL anapara ve 8,997,00 TL yasal faiz olmak üzere toplam 123,287,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinin şirketten borç almadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla varsa borcun zamanaşımına uğradığını, yapıldığı iddia edilen ödemenin yeni kurulan bir şirket için gerçekçi olmadığını, böyle bir ödeme varsa dahi ancak kâr payına mahsuben olabileceğini, şirkette çalışan personel maaşlarının bu şekildi ödendiğini savunarak davanın reddini istemşitri.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalıların davacı şirketin ortağı olduğu, davacının usulünce tutulan ticari defterlerine ve ibraz edilen makbuzlara göre davalıların her birisine 99.700,00’er TL ödeme yapıldığı, karşılığında herhangi bir geri ödeme alınmadığı, taraflar arasında başkaca bir ilişki olmadığından ödenen bu paraların kar payına mahsuben ödenmiş olduğu, TTK’nın 473. maddesine göre haksız yere kar payı ve hazırlık devresi faizi alan pay sahiplerinin bunları geri vermekle mükellef bulunduğu, davalılara aynı dönem için ödenmesi gereken kar payı olan 9.019,20’şer TL’nin mahsubu ile kalan bakiyeden davalıların sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı …’dan 91.882,30TL’nin diğer davalı …’dan 91.932,94TL’nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.825,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.