YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11905
KARAR NO : 2020/14998
KARAR TARİHİ : 28.10.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde mağduru yaralayan sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde, daha lehte olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nin 5560 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile değişik hükümleri nazara alınarak TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendiği halde, açıklanan hükümde temel cezanın artırım maddesi olan TCK’nin 87/3. maddesi doğrudan uygulama ile yazılı şekilde uygulama yapılması,
2) Mahkemece verilen 13/04/2007 tarihli ve 2007/6 Esas – .2007/216 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan “4 ay 5 gün” hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde “4 ay 5 gün” hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi nedeniyle CGK’nin 09/02/2016 tarihli ve 2014/71 Esas – 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Kabul ve uygulamaya göre;
3) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.