Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2019/9332 E. 2020/7647 K. 17.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9332
KARAR NO : 2020/7647
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

Mahkeme : BAKIRKÖY 5. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın sanık müdafiine tebliği gerekirken sanığa tebliği usulsüz olup, sanık müdafiinin 04.06.2015 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-CMK’nın 196/2. maddesi gereğince alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği gözetilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,
2-Davaya konu olayla ilgili soruşturma belgelerinin dosya içinde olmadığının anlaşılması karşısında, olayla ilgili olarak …, isimli şahıslar hakkında İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2010 tarih, 2008/118 esas, 2010/127 karar sayılı hükmü ile mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın Dairemizin 29.05.2012 tarih, 2011/10804 esas, 2012/10116 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; soruşturma belgelerinin de içinde olduğu düşünülen İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05.05.2010 tarih, 2008/118 esas, 2010/127 karar sayılı dosyasının getirtilip temyiz incelemesine imkan sağlayacak şekilde bu dosya içine konulması, daha sonra tüm deliler birlikte tartışılıp değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.