Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2019/419 E. 2020/11442 K. 12.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/419
KARAR NO : 2020/11442
KARAR TARİHİ : 12.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK.nun 157/1,58/6-7, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suç tarihinde … Danışmanlık isimli işyerinde yöneticilik yapan sanığın gerçekte avukat olmadığı halde kendisini katılana avukat olarak tanıtarak, davalarını takip etmek amacıyla katılandan para aldığı iddia olunan olayda;
Hükümde ve tebliğnamede her ne kadar suç tarihi olarak 01/05/2010 tarihi yazılmışsa da sanığın katılanı yönlendirmesiyle Avukat …’ a 08/05/2007 tarihinde vekaletname vermesini sağladığı, sonrasında Avukat … tarafından açılan ve 18/12/2007 tarihinde sonuçlanan dava sürecinde peyder pey para alarak haksız menfaat sağladığı gözetilerek; dosyada suç tarihinin 08/05/2007- 18/07/2007 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, uzlaştırma raporunun düzenlendiği tarihe kadar duran zamanaşımı süresi de eklenerek dikkate alındığında, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme gününe kadar dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.