YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11867
KARAR NO : 2021/5300
KARAR TARİHİ : 29.06.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan mağdur …’ın, CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur …’ın CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan ve Av….’ın ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın, velayeti boşandığı eşi olan babada bulunan ortak çocukları 2014 doğumlu …’nin Aile mahkemesince belirlenen şahsi münasebet zamanında evinde bakımını yaptığı esnada oyun oynarken düşerek başını çarpması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; mahkemece sanığın kusuru bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.