Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/6080 E. 2021/4408 K. 25.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6080
KARAR NO : 2021/4408
KARAR TARİHİ : 25.05.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2018 tarih ve 2017/880 E. – 2018/377 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.06.2020 tarih ve 2020/687 E. – 2020/710 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davalının bölge müdürlüğü yer mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin yasal koşulların bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna dair verilen karara karşı davacılar vekili istinaf isteminde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir. 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-c maddesiyle, Bölge Adliye Mahkemelerince verilen ve yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.