Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/3935 E. 2021/3588 K. 13.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3935
KARAR NO : 2021/3588
KARAR TARİHİ : 13.04.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.09.2019 tarih ve 2019/355-2019/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin davalılardan Kütahya Öz-Er …. Ltd. Şti.’ne teminat olarak dava konusu bonoyu verdiğini, taraflar arasında bu senede ilişkin ticaret yapılmadığından iadesinin istendiğini, ancak şirket yetkilisi ve diğer davalı …’in bonoyu bulamadıklarını, kayıp olduğunu, bulunduğunda iade edileceğini belirttiğini, hatta bononun teminat senedi olduğuna dair 22.06.2014 tarihinde davacıya yazılı bir belge vermesine rağmen, davalı … tarafından Kütahya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2014/7567 esas sayılı dosyasıyla takip başlatıldığını, davacının takibe konu senetten kaynaklı hiçbir borcu bulunmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitini ve davalılar hakkında kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu, dava konusu senedin kambiyo vasfına haiz olup soyut borç ikrarı içerdiğini, dolayısıyla senet bedelinin aksinin ancak aynı nitelikteki bir belge ile ispat edilebileceğini, ayrıca senet bedelinin H.M.K.’nın 200. maddesinde belirtilen sınırın üstünde olmasından dolayı tanık dinletilmesine muvafakat etmediklerini belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı … kendi adına ve yetkilisi olduğu Kütahya Öz-Er Teknik Rulman Oto Emlak Turizm Gıda Restoran İşl. İnş. Hırd. Mak. San. Tic. Ltd. Şti. adına verdiği cevapta, davacının ileride kendi şirketleri ile yapacağı ticari işler için teminat olarak davaya konu bonoyu verdiğini, fakat bu bono karşılığında hiç bir ticari faaliyette bulunmadıklarını, kendisine mal veya hizmet sunmadıklarını, izni ve bilgisi dışında şirket ortağı …’in eşi olan diğer davalı …’in bonoyu alarak işleme koyduğunu, kusuru olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacının senedin bedelsizliğine dayalı olarak menfi tespit talebinde bulunduğu, kural olarak bedelsizlik iddiasının yazılı delille kanıtlanması gerektiği, dava konusu senette davalı Kütahya Öz-Er …. Ltd. Şti.’nin lehtar, …’in ciranta ve … ise ciro suretiyle hamil konumunda olduğu, 26.05.2015 tarihli dilekçede davalı Kütahya Öz-Er …. Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan …’in bu senedin teminat amacıyla alındığını beyan ettiği, diğer davalı … davayı kabul etmemişse de, şirket ortağı olan …’in eşi olması sebebiyle şirket tarafından alınan senedin bedelsiz olduğunu bilebilecek durumda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Kütahya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2014/7567 esas sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitine, davalılar aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı … vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı … vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı …’e iadesine, aşağıda yazılı bakiye 3.780,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.