YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1844
KARAR NO : 2021/5151
KARAR TARİHİ : 16.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Paydaşlararası Ecrmisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, kanun yararına bozma üzerine kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R

Davacılar vekili; müvekkilleri ile davalının, … …’ın yasal mirasçıları olduğunu, müteveffa … … adına kayıtlı dava konusu; Eskişehir ili, Odunpazarı ilçesi, 1538 ada 16 parselde bulunan 7 numaralı bağımsız bölümde davalının oturmakta olduğunu, aynı taşınmazın 3 numaralı bağımsız bölümünü ise kiraya verdiğini belirterek, 7 numaralı bağımsız bölüm için müvekkilleri hissesine isabet eden aylık 165,00 TL’den 6 aylık 990,00 TL ile her ay 165 TL, 3 numaralı bağımsız bölüm içinse aylık 175,00 TL’den 4 aylık 700,00 TL ile her ay 175,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kabulü ile; 7 nolu bağımsız bölüm için 990,00 TL, 3 nolu bağımsız bölüm için 700 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ayrıca 7 nolu bağımsız bölüm için 165 TL, 3 nolu bağımsız bölüm içinse 175 TL ecrimisilin her ay davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraflarca kanun yoluna başvurulmadığından hüküm 08.10.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz başvurusu üzerine; Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 2015/7808 Esas, 2015/9070 Karar sayılı ilamıyla; haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisil davalarında ancak dava tarihine kadar gerçekleşmiş zararın istenebileceği, dava tarihinden sonra gerçekleşmesi muhtemel zararın sonradan açılacak davanın konusunu oluşturacağı gözetilmeksizin dava tarihinden sonraki dönemi kapsar şekilde ecrimisile hükmedilmesinin isabetsiz olduğu, dava dilekçesinde istenilen ecrimisil miktarının toplam 1.690,00 TL olduğu, hükmedilen ecrimisil üzerinden harç ve vekâlet ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken, davada elatmanın önlenmesi isteği bulunmadığı halde ecrimisil istenilen bağımsız bölümlerin keşfen değeri belirlenerek, bu değer üzerinden fazla harç ve fazla vekâlet ücretine karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçeleriyle kanun yararına temyiz isteği kabul edilerek, hükmün sonuca etkili olmamak üzere bozulmasına karar verilmiştir.
Bunun üzerine; İlk Derece Mahkemesince dava dosyası esasa kaydedilip yeniden yargılama yapılarak yeni bir karar verilmiş, bu hüküm ise davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/6., 7. ve 8. bentlerine göre, “Kesin olarak verilen hükümlerle niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan hükümler, Adalet Bakanlığının göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Başsavcısı tarafından kanun yararına temyiz olunur.
Temyiz isteği Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, hüküm kanun yararına bozulur. Bu bozma, hükmün hukuki sonuçlarını kaldırmaz.
Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmi Gazete’de yayımlanır.”
İlgili yasal düzenlemeden açıkça anlaşılacağı üzere bozma kararı, kanun yararına temyiz konusu yapılan hükmün hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz. 1.Hukuk Dairesinin ilamında da “Hükmün sonuca etkili olmamak üzere bozulduğu” açıkça belirtilmiştir. Mahkeme, kanun yararına temyiz talebinin kabulü üzerine verilen bozma kararı üzerine hiçbir işlem yapamaz. Hal böyleyken, İlk Derece Mahkemesinin dava dosyasını ele alıp yargılama yaparak, kesinleşmiş önceki hükmü ortadan kaldırması yasal dayanaktan yoksundur.
Bu sebeple sonradan verilen ve yasal dayanağı bulunmayan hükmün bozularak ortadan kaldırılmasına ve esasın bu şekilde kapatılmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili tarafından temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.