YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21782
KARAR NO : 2021/8281
KARAR TARİHİ : 07.10.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler …, … ile …’ya karşı)
HÜKÜM : Sanığın, mağdurelerden …’e yönelik çoçuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile … ve …’ a yönelik müsnet suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, O Yer Cumhuriyet Savcısının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan mağdure … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan müşteki Saime’nin kovuşturma evresinde alınan 16.10.2008 günlü duruşma ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında katılan mağdure …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayinedildiği anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure … vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;
TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun kılınması olarak tanımlandığı, suçun oluşumu için sanığın mağduru kendi hakimiyet alanına almasının gerekmediği, bulunduğu yeri değiştirme olanağının ortadan kaldırılmasıyla suçun tamamlanacağı, somut olayda, sanığın her üç mağdureyi gezdirme bahanesiyle at arabasına bindirdiği, at arabasını sürmek için yanına oturan …’in bacaklarına ve cinsel organına dokunduğu, yolda inmek istemelerine rağmen mağdureleri indirmeyip kendi bahçesine götürdüğü, mağdurelerin bahçeden kaçmak istedikleri sırada elinde bulunan kamçıyı gösterip, mağdurelere “laf dinleyin her hangi bir yere kaçmayın” diye bağırıp korkutarak gitmelerine izin vermediği, bir süre erik toplattıktan sonra mağdureleri tekrar at arabasına bindirip geri getirdiği, dönüş yolunda da yine mağdure …’i yanına oturtup aynı şekilde bacağına ve cinsel organına eliyle dokunduğu, akabinde evlerine uzak bir yerde mağdureleri bıraktığı yapılan yargılama, mağdurelerin aşamalarda değişmeyen birbirleriyle uyumlu beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın eylemine uyan TCK’nun 109/2, 3/a-f, 5, 43/2-1; maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde hükümler kurulması
Kanuna aykırı, katılan mağdure … vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.