YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/17318
KARAR NO : 2021/3767
KARAR TARİHİ : 28.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-KARAR-
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinden …’ın eşi diğer davacıların ise babası olan …’ın kullandığı 01 JU 195 plakalı traktör römorkuna davalılardan …’un sevk ve idaresindeki … plakalı ambulansın arkadan çarpması sonucunda, muris …’ın traktörden düşüp, römorkun altında kalmak suretiyle vefat ettiğini, kazanın tamamıyla davalı sürücünün kusurundan kaynaklandığını, trafik kaza tespit raporunda ve Adana CBS’nın soruşturma dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda davalı …’un %100 kusurlu bulunduğunu, olay ile ilgili olarak Adana 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1151 E nolu dosyasında açılan ceza davasının derdest olduğunu, müvekkillerinin eşi ve babalarının ölümü nedeniyle uğradıkları manevi zarar ve yıkımın telafisinin imkansız olduğunu beyanla; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden her biri için 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı İdare vekili ve davalı asıl … ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece; davanın kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın(anne için 4.000,00 TL, her bir çocuk için 3.000,00 TL) kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen ilk hükmün davacılar vekili, davalı … vekili ve davalı asıl … tarafından temyiz edilmesi üzerine 17. Hukuk Dairesinin 11/10/2018 tarihli ve 2015/16748 esas, 2018/9012 karar sayılı ilamında davalı Bakanlık vekili ile davalı …’ın tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; “davacılar vekilinin dava dilekçesinde müvekkillerinden her biri için 25.000,00 TL manevi tazminat (toplamda 200.000,00 TL) talep ettiği, dava açılırken peşin/nispi harcın da bu miktar üzerinden tahsil edildiği gözetilmeksizin, davacıların talebi, olay tarihindeki Ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı ile olay tarihi gibi özellikler göz önünde tutulmak suretiyle, maktulün eşi ve çocukları olan davacılar için daha yüksek miktarda manevi tazminat takdir edilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile eş için 20.000,00 TL her bir çocuk için 15.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı … vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 28/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.