YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5069
KARAR NO : 2021/10430
KARAR TARİHİ : 14.06.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1)Sanık … hakkında basit kasten yaralama, sanık … hakkında kasten yaralama suçlarından mahkumiyete dair; Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 gün ve 2017/70 Esas, 2018/341 Karar sayılı kararı
2)Sanık … hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık … hakkında istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10.Ceza Dairesinin 13/02/2020 gün ve 2018/2780 Esas, 2020/571 Karar sayılı kararı
3)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin reddine dair; 04/06/2020 tarihli ek karar
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, sanık … müdafii, katılan vekili

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 13.02.2020 gün ve 2018/2780 Esas, 2020/571 Karar sayılı kararının sanık …, sanık … müdafii, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291 ve 296/2. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
3)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesinin sanık … hakkında TCK’nin 86/2, 29, 53, 58. maddeleri gereği hükmolunan 4 ay hapis cezasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 53, 58. maddeleri gereği 3 yıl hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılanın yaralanmasına ilişkin Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen epikriz raporunda Kalp ve Damar Cerrahi uzmanının notunda “bıçaklanan şahsın dijital muayenesinde kesinin kalbe ulaştığı anlaşıldı” şeklinde not bulunduğu, hükme esas alınan Kocaeli ATK Şube tarafından düzenlenen 11.04.2017 tarihli rapor içeriğinde kesinin toraksa nafiz olduğu yazılı olup epikriz raporu içeriği ile uyumlu olmadığı anlaşılmakla, suç vasfının tayini açısından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınıp sonucuna göre hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 13.02.2020 gün ve 2018/2780 Esas, 2020/571 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.