YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4808
KARAR NO : 2021/5440
KARAR TARİHİ : 13.09.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.03.2020 tarih ve 2019/21 E- 2019/878 K. sayılı ek kararın Feri Müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.01.2021 tarih ve 2020/950 E- 2021/71 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi fer’i müdahiller vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı şirketin haklı nedenle feshi ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulü ile Aden Kalıp İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin feshine ve tasfiyesine karar verilmiş, karara karşı müdahiller vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesi yerel mahkemenin 16.03.2020 tarihli ek kararı ile reddedilmiş olup, iş bu ek karara karşı fer’i müdahiller vekilinin istinaf başvurusu istinaf mahkemesi tarafından, fer’i müdahillerin mahkeme kararını 6100 sayılı HMK’nın 66. maddesi gereğince katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yollarına götüremeyeceği, davalı şirketin istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşıldığından fer’i müdahiller vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, fer’i müdahiller vekili temyize başvurmuştur.
Fer’i müdahil sıfatıyla istinaf kanun yoluna başvurma isteminde bulunan … ve … HMK’nın 66 ve devamı maddeleri uyarınca yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olup, fer’i müdahillerin tek başına istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından ilk derece mahkemesinin ek kararına karşı fer’i müdahiller vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, fer’i müdahiller vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.09.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.