YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1181
KARAR NO : 2021/4450
KARAR TARİHİ : 29.06.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama, Türk Milletini, Cumhuriyeti ve Türkiye Büyük Millet Meclisini alenen aşağılama, Tehdit
Hüküm : 1-TCK’nın 216/3, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
2- Türk Milletinin, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat,
3- TCK’nın 106/1-1, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz başvurusunun, Türk Milletinin, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmadığının belirlenerek, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama ve tehdit suçlarından hükmedilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mahkumiyete esas her iki suç yönünden değerlendirilmek üzere, hükümden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer

alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve CMK’nın “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen CMK’nın 251. maddesi uyarınca, ayrıca tehdit suçu yönünden 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle yapılan değişiklikle CMK’nın 253/1-b-3 maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olup olmadığı değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.