Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2021/7398 E. 2021/8972 K. 15.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/7398
KARAR NO : 2021/8972
KARAR TARİHİ : 15.09.2021

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Düzeltme İşleminin İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Niğde Sulh Hukuk Mahkemesi’ nin 08.09.2020 tarihli ve 2019/956 Esas, 2020/665 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı …, Niğde Merkez Gümüşler Kasabası Eskigümüş Mahallesi mevkiinde kain 14 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, aynı mevkide bulunan 13 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı …’in başvurusu üzerine, Kadastro Müdürlüğü tarafından 3402 Sayılı Yasa’nın 41. Maddesi uyarınca 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak düzeltme yapıldığını ve bu düzeltme neticesinde kendisine ait taşınmazın yüzölçümünde eksilme olduğunu açıklayarak, anılan düzeltme işleminin iptali istemiyle dava açmıştır.
Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş olup, hüke karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istemine ilişkindir.
6100 sayılı HMK’nin “Sulh Hukuk Mahkemelerinin Görevi” başlıklı 4. maddesine göre; taşınır ve taşınmaz mallarda, sadece zilyetliğin korunmasına yönelik olan davaların görülmesinde sulh hukuk mahkemeleri görevlidir. Yine aynı Kanun’un “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlıklı 362. maddesine göre, bölge adliye mahkemelerinin “kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4. maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’ ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.
Açıklanan kanun maddeleri ve davanın niteliğine göre, temyiz istemine konu davanın temyizi kabil olmayan davalardan olduğu belirlenmiş ve belirlenen bu sonuca göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nin 362/(1)-b maddesi gereğince REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.