Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/21871 E. 2021/7810 K. 16.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21871
KARAR NO : 2021/7810
KARAR TARİHİ : 16.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suçla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK’nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,
İstanbul Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.12.2013 günlü raporda sanığın mezkur suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akli arızanın etkisi altında olduğu, dolayısıyla 14.10.2011 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğu tam olmadığı bildirilmiş ise de, anılan raporun sanığın 14.10.2011 günü başka bir mağdura karşı işlediği çocuğun cinsel istismarı suçuyla ilgili farklı bir mahkemede gerçekleştirilen yargılama kapsamında düzenlenip, 24.07.2011 tarihinde işlendiği iddia edilen iş bu dosyaya konu suça yönelik olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip, muayenesinin yaptırılarak suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.