Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2019/1886 E. 2021/11462 K. 30.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1886
KARAR NO : 2021/11462
KARAR TARİHİ : 30.06.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
MAKTUL : …
SUÇLAR : Kasten Öldürme, Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Kasten Yaralama
HÜKÜMLER 1- Sanık … için;
a- Mağdur …’ya karşı eyleminden TCK’nın 81/1, 35, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,
b- Mağdur …’ya karşı eyleminden TCK’nın 86/1, 86/3-e, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,
2- Sanık … için; maktul …’e karşı eyleminden TCK’nın 81/1, 39, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyet, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,
3- Sanık … için; maktul …’e karşı eyleminden TCK’nın 81/1, 39, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyet, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,
4- Sanık … için; maktul …’e karşı eyleminden TCK’nın 81/1, 39, 62, 53, 58/6, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyet, tekerrür, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,
5- Sanık … için; maktul …’e karşı eyleminden TCK’nın 81/1, 39, 62, 53,58/6, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyet, tekerrür, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafi, Sanık … müdafi, Sanık … müdafi, Sanık … müdafi, Sanık … müdafi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık … müdafi, sanık … müdafi, sanık … müdafi, sanık … müdafi, sanık … müdafi tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak; Dairemizin 2020/2131 sayılı esasında kayıtlı bulunan dosya ile inceleme konusu olan dosyanın bağlantılı olması karşısında, delillerin birlikte değerlendirilmesi uygun görülmekle, her iki dosya yönünden eş zamanlı olarak birlikte yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık …’un katılan …’ı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede, aynı Kanun’un 231/12 maddesi uyarınca, verilen hüküm itiraz yasa yoluna tabi olduğundan mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar … ve … hakkında maktul …’ı kasten öldürme, sanık … hakkında mağdur …’i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur …’i kasten yaralama suçları ile sanıklar … ve … ‘ın eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar …, … ve …’un mahkum oldukları suçların nitelikleri tayin, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, verilen hükümlerde, eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık … müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki, subuta, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık … müdafinin subuta, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen, sanıklar … ve … müdafilerinin bir nedene dayanmayan, sanık … müdafinin suçun vasfına, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın kastının bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Sanık … hakkında mağdur …’i kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur …’i kasten yaralama suçlarından suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık …’un mağdur …’i göğüs bölgesinden, hemopnömotoraks oluşturacak ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde bıçakla yaraladığı anlaşıldığından meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre kasten öldürme suçuna teşebbüsten 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, mağdurda hiç isabet yokmuş gibi alt sınırdan 9 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,
B) Sanıklar … ve … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Fiil üzerinde ortak hakimiyet kuran sanıklar … ve …’ın 5237 sayılı TCK’nın 37/1 maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılmaları yerine TCK’nın 39/1 maddesi ile yardım eden olarak cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,
C) Sanıklar … ve … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre; olay tarihinde maktul … ve oğlu olan …’ın arkadaşlarıyla eğlenmek amacıyla … Cafe isimli iş yerine gittikleri, aynı iş yerine arkadaşlarıyla gelen sanık … ile … arasında sahnede bir sürtüşme yaşandığı, bu durumdan rahatsız olan …’in sinirli bir şekilde ağabeyi olan …’i telefonla çağırdığı, iş yerinin girişinde …’in ağabeyini beklediği sırada maktul … ve arkadaşları ile sanık … arasında kavga çıktığı, kavgaya … Cafe’de bulunan ve içlerinde sanık …’ın olduğu …’in arkadaşlarının da katıldığı, sanıklar … ve … ‘ın basit nitelikte, kavga devam ederken olay yerine gelen …’in ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları, kavga sırasında maktul …’ın da kemik kırığı oluşacak şekilde … ve arkadaşları tarafından darp edildiği, yaralanan … ve … tedavi olma amacıyla ayrı ayrı olay yerinden ayrıldıktan sonra, sanık … tarafından olay yerine çağrılan sanık … ile arkadaşları olan diğer sanıklar … ve …’ın olay yerine geldikleri … ‘ın yaralı olarak yerde yattığını görmeleri üzerine maktul …’ı kovaladıkları ve öldürücü bölgelerden bıçaklayarak maktulün ölümüne neden oldukları olayda;
1- Sanıklar … ve …’ın maktule karşı sopa ile vurma ve bıçak çekme eylemlerinin … Cafe isimli eğlence mekanının önündeki kavga esnasında gerçekleşmiş olduğu, sanıklar …, … ve …’nın olay yerine geldikleri sırada sanık …’in olay yerinden ayrılmış, … ‘ın ise yerde yaralı vaziyette olduğu, sanıkların öldürmeye yönelik bir düşünce içinde olduklarına ilişkin delil bulunmadığı ve meydana gelen öldürme eyleminin işlenişini kolaylaştırmadıkları bu nedenle eylemlerine uyan kasten silahla yaralama suçundan TCK’nın 86/1, 86/3-e ve 87/3 maddeleri uyarınca, aynı Kanun’un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı göz önünde bulundurularak, makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten öldürme suçuna yardımdan” hüküm kurulması,
2 – … Cafe girişinde, sanıklar … ve … ‘ın da yaralanması ile sonuçlanan kavgayı hangi tarafın başlattığı belli olmadığından haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin sanıklar lehine asgari düzeyde uygulanması gerekirken verilen cezalarda haksız tahrik hükmü uygulanmayarak fazla ceza tayini,
3- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık … müdafi ve sanık … müdafinin, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
30/06/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı …’nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar …, … müdafii Avukat …’in yokluğunda 01/07/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.