Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/9325 E. 2021/11373 K. 29.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9325
KARAR NO : 2021/11373
KARAR TARİHİ : 29.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında mağdur …’a karşı hakaret eylemi nedeniyle kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereği hükmolunan “240 gün” adli para cezasından TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılırken “360 gün” adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak “480 gün” adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK’nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken “270 gün” adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak “360 gün” adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken “225 gün” adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak “300 gün” adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken “168 gün” adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak “225 gün” adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca sonuç adli para cezasına hükmedilirken “3.360 TL adli para cezası yerine “4.500 TL” adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulandığı kısımdan “480 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “360 gün” ibaresinin eklenmesi, devamında TCK’nin 29. maddesinin uygulandığı kısımdan “360 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “270 gün” ibaresinin eklenmesi, devamında TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı kısımdan “300 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “225 gün” ibaresinin eklenmesi, devamında CMK’nin 251/3. maddesinin uygulandığı kısımdan “225 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “168 gün” ibaresinin eklenmesi, devamında TCK’nin 52/2. maddesinin uygulandığı kısımdan “4.500 TL” ibaresi çıkartılarak yerine “3.360 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.