Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/4397 E. 2021/11536 K. 30.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4397
KARAR NO : 2021/11536
KARAR TARİHİ : 30.06.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ÖLDÜRÜLEN : …
KATILANLAR : …, …
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM :1) Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2019 tarih ve 2019/438 Esas – 2019/474 Karar sayılı kararı ile; TCK’nin 81/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına mahkumiyet
2) Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarih ve 2019/356 Esas – 2020/571 Karar sayılı kararı ile; “istinaf başvurularının esastan reddine” dair kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafii, katılan … vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarih ve 2019/356 Esas – 2020/571 Karar sayılı kararının, sanık … müdafii ve katılan … vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan … vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümde düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiin; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında meşru müdafaa ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan … vekilinin; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun tasarlanarak işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;
5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinde “Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir.” düzenlemesi karşısında, sanık hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı fıkrada cezanın doğrudan yirmibeş yıl hapis cezasına indirilmesi gerekirken “takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde hatalı hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin bu yönüyle yerinde görülen temyiz sebebinin kabulü ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarih ve 2019/356 Esas – 2020/571 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nin 303. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı fıkradan “cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak” ibaresinin çıkartılması suretiyle isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.