Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2019/5587 E. 2021/9945 K. 08.07.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5587
KARAR NO : 2021/9945
KARAR TARİHİ : 08.07.2021

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve yaşlılık aylığı istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı avukatı tarafından duruşma istemli, davalı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece uyulan bozma ilamında “…Mahkemece, yaşlılık aylığı yönünden verilen karar isabetli ise de, bozma ilamında belirtilen şekilde (01.05.1998 – 30.11.1998), (31.12.1998 – 22.8.1999), (23.10.1999 – 8.10.2001) ve (29.12.2001 – 15.06.2011) tarihleri arası sigortalılık sürelerini de gösterir şekilde infaza uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni… ” olduğu belirtilmiştir.
Mahkemece, uyulan bozma kapsamında sigortalılık süreleri yönünden belirleme isabetli ise de tahsis talebinin reddi yönünde verilen kararının isabetli olduğu yönündeki bozma ilamı karşısında davalı Kurum yazışmalarından prim borcu olduğu anlaşılan davacı yönünden yazılı şekilde yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hükmün 2. fıkrasının silinerek yerine “…Davacının fazlaya dair talebinin reddine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınması, 08/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.