YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11574
KARAR NO : 2021/13531
KARAR TARİHİ : 22.10.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/571 değişik iş sayılı kararı ile 13 yıl 98 ay 143 gün hapis cezasına hükümlü …’un, cezasının infazı sırasında, 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 50/2. maddesi kapsamında uyarlama yapılarak karar verilmesi talebinde bulunması üzerine, anılan madde ile hükümlünün lehine bir değişiklik getirilmediğinden bahisle talebinin reddine dair Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2020 tarihli ve 2018/113 Esas, 2018/86 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, hükümlünün 20/04/2020 tarihli dilekçesi ile 7242 sayılı Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca yapılan değişikliklerden yararlanmak istediğinden bahisle talepte bulunması üzerine, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2020 tarihli ek kararı ile anılan talebin, esas yönünden değerlendirilerek reddine karar verilmiş ise de, hükümlünün talebine konu 7242 sayılı Kanun’un 50/2. maddesinin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 110. maddesinde değişiklik yapan bir düzenleme olduğu, dolayısıyla anılan talebin uyarlama yargılamasına ilişkin olmayıp, infaza müteallik bir talep olduğu anlaşılarak yapılan incelemede,
15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 7. maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu’na eklenen geçici 2. maddesi, “Bu Kanun’un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası ile 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 48 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 105/A ve 110 uncu maddeleri hariç olmak üzere, bu maddeyi ihdas eden Kanunla, İnfaz Hâkimliği Kanunu ve Türk Ceza Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’da infaz hâkimliğinin kuruluş, görev, yetki ve işleyişine ilişkin yapılan değişiklikler veya infaz hâkimliğine yeni görevler veren düzenlemeler, 1/9/2020 tarihinden itibaren uygulanır. Bu tarihe kadar; mevcut hükümlerin uygulanmasına devam olunur, infaz hâkimliklerine bu maddeyi ihdas eden Kanunla değişiklik yapmak suretiyle verilen görevler bakımından mahkemelerin mevcut görev ve yetkileri devam eder, belirtilen işler bu mahkemelerce sonuçlandırılır ve bu tarihe kadar yapılan şikâyet, başvuru ve talepler bakımından infaz hâkimliğinin görevine girdiğinden dolayı yetkisizlik veya görevsizlik kararı verilemez.” şeklindeki düzenleme ile 7242 sayılı Kanun ile infaz Hâkimliğine yeni görevler veren düzenlemelerin, 5275 sayılı Kanun’un 110. maddesi ile tek tek sayılan diğer maddeler haricinde 01/09/2020 tarihine kadar uygulanmayacağı ve bu sebeple görevsizlik kararı verilemeyeceğinin belirtildiği,
7242 sayılı Kanun’un 50/2. maddesinin ise, “5275 sayılı Kanun’un 110 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir….(2) Mahkûmiyete konu suç nedeniyle doğmuş zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine dair hukukî sorumlulukları saklı kalmak üzere;
a) Kadın, çocuk veya altmışbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam bir yıl,
b) Yetmiş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam iki yıl,
c) Yetmişbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam dört yıl,
veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.” şeklinde olduğu nazara alındığında, 7242 sayılı Kanun’un 50/2. maddesi kapsamında yapılan talepler hakkında infaz Hâkiminin görevlendirildiği ve bu madde, 5275 sayılı Kanun’un 110. maddesini düzenlediği için 7242 sayılı Kanun’un 7. maddesi ile getirilen istisnaya dahil olduğu ve Kanun’un yürürlük tarihi olan 15/04/2020 tarihi itibari ile derhal uygulanması gerektiği,
Bu itibarla, somut olayda hükümlünün 20/04/2020 tarihli talebinin, 7242 sayılı Kanun’un 50/2. maddesine ilişkin olduğu göz önüne alındığında, anılan hususta karar vermeye 15/04/2020 tarihi itibariyle infaz hâkimliğinin görevli olduğu nazara alınarak, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilip dosyanın görevli infaz hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde talebin esasına ilişkin karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/06/2021 gün ve 94660652-105-55-16211-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2020 tarihli ve 2018/113 Esas, 2018/86 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.