YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7626
KARAR NO : 2021/12109
KARAR TARİHİ : 13.09.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
MAKTUL : …
KATILANLAR : …, …
SUÇ : Kasten Öldürme
HÜKÜMLER :1) Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06/02/2018 tarih, 2017/600 (E) ve 2018/47 (K) sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan TCK 81/1, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.
2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi’nin 29/03/2019 tarih, 2018/1696 Esas, 2019/794 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.
3)Bu kararın katılan vekili ve sanık müdafiince yasal süresinde temyizi üzerine Dairemiz’in 05/10/2020 tarih 2020/953 (E) 2020/2156 (K) sayılı bozma ilamı uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2020 tarih, 2020/440 (E) ve 2020/457 (K) sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK 81/1, 29, 62/1 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06/02/2018 tarih, 2017/600 Esas ve 2018/47 Karar sayılı kararıyla verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi’nce verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının, Dairemizin 05/10/2020 tarih 2020/953 Esas 2020/2156 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2020 tarih, 2020/440 Esas ve 2020/457 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında tesis ettiği 5237 sayılı TCK’nın 81/1, 29, 62/1, 53, 54. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmünün, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık … müdafii tarafından Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2020 tarih, 2020/440 Esas ve 2020/457 Karar sayılı yüzüne karşı 22/12/2020 tarihinde tefhim olunan karara yönelik temyiz isteminde bulunulmuş ise de; dilekçede temyiz sebebi ve gerekçelerinin yer almadığı, sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmesine karşın ek temyiz talebinde de bulunulmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz taleplerinin CMK 294 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 13/09/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.