YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22200
KARAR NO : 2021/7877
KARAR TARİHİ : 21.09.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalarda değişen ve son olarak Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinde yapılan görüşme sonrası düzenlenen 19.02.2013 tarihli raporda yer alan olayın gelişimine dair çelişkili beyanları, organ sokma iddiasını desteklemeyen Giresun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 25.12.2012 tarihli raporu, tanık anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun aynı evde birlikte yaşadığı kız kardeşi olan on beş yaşından küçük mağdureye değişik tarihlerde organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren cinsel organını sürtme şeklindeki eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,
Mahkemenin oluşa ilişkin kabulü ile gerekçeli hükümde suça sürüklenen çocuğun farklı tarihlerde mağdureye yönelik eylemlerini cebirle gerçekleştirdiğine dair denetime elverişli gerekçe gösterilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde müsnet suçtan belirlenen temel cezanın TCK’nın 103/4. maddesi ile artırılması,
Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, mağdurenin değişik tarihlerde ağabeyi olan suça sürüklenen çocukla birlikte ikamet ettikleri evde cinsel istismar eylemlerine maruz kalıp, bu fiiller dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/2, 103/3, 103/4, 43/1. maddeleri gereğince belirlenen 22 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapıldığında bulunan 15 yıl hapis cezasının TCK’nın 31/3-son maddesine göre 12 yıla indirilmesinden sonra aynı Kanunun 62. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.