Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/18326 E. 2021/5596 K. 28.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/18326
KARAR NO : 2021/5596
KARAR TARİHİ : 28.09.2021

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ : Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … tarafından, davalı … aleyhine 19/03/2012 (asıl dava), 04.10.2017 (birleşen dava) günlerinde verilen dilekçe ile taksirle yaralamadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen 17/10/2019 günlü kararın istinaf incelemesi davalı tarafından istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı, asıl ve birleşen davada, davalı ile aynı köyde yaşadıklarını, davalının çobanlık yaparken yivsiz av tüfeğini ateşlemesi sonucu kendisinin sağ bacağının yaralanmasına sebebiyet verdiğini, bu olay nedeniyle birden fazla kez ameliyat olmak zorunda kaldığını belirterek cismani zarardan kaynaklanan maddi ve manevi zararının tahsili isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, alınan kusur raporu sonucu davalının %100 oranda kusurlu, davacının ise kusurunun olmadığının belirlendiği, davacının kaza nedeniyle maluliyetinin tespitine ilişkin ATK 3. İhtisas Kurulundan alınan rapora göre, davacının %23.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirlendiği, kusur ve maluliyet oranları doğrultusunda alınan hesap raporunun da denetime elverişli olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; davalının istinaf mahkemesi kararına karşı 05/03/2021 havale tarihli temyiz dilekçesi sunduğu, aynı tarihte maktu temyiz harcını da yatırdığı ancak nisbi temyiz harcını yatırmadığı, bunun üzerine bölge adliye mahkemesince 2020/2041 Esas sayılı 06/04/2021 tarihli temyiz harç ve masraflarının tamamlanması hakkında muhtıra düzenlendiği, muhtırada 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344/1 maddesi gereğince, işbu muhtıranın tebliği tarihinden itibaren 1 haftalık kesin süre içerisinde 2.911,13 TL (nispi) temyiz karar harcının yatırılması, aksi taktirde temyiz kanun yoluna başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği hususlarını içerdiği, muhtıranın davalı tarafa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak davalı tarafından verilen kesin süreye rağmen nisbi temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.