YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16860
KARAR NO : 2012/13333
KARAR TARİHİ : 06.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, iftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
1-15.09.2006 Tarihli olay yeri inceleme raporu ve şikayetçinin 11.10.2006 tarihli oturumda alınan beyanı göz önüne alındığında, şikayetçinin park halinde bulunan kamyonunun depo kapağı kilidini kırarak mazot hırsızlamaya teşebbüs eden sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35 maddeleri kapsamında olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 35 maddeleri kapsamında olduğunun kabulü ile uygulama yapılması,
2-Diğer sanık … ile fikir birliği içerisinde hareket eden ve eylem üzerinde tam olarak fiili hakimiyet sağlayan sanıklar … ve …’nin hırsızlık suçunun asli failleri olarak kabulü gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK’nın 39/2. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılması,
3-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması sonucu “3 yıl 6 ay” hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken “3 yıl 6 ay 2 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
4-Sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 267/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Yasanın 269/1. maddesi uyarınca 4/5 oranında indirim yapılması sonucu “2 ay 12 gün” hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken “2 ay 13 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
5-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 06.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.