YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5470
KARAR NO : 2021/11255
KARAR TARİHİ : 28.06.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
KATILANLAR : …, …, …, …, …
SUÇLAR : Kasten yaralama, görevli memura direnme
HÜKÜMLER :a) Sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetlere dair, … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2018 gün, 2017/499 Esas, 2018/69 Karar sayılı kararı
b) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkumiyetlerine dair, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün, 2018/2436 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün 2018/2436 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında görevli memura direnmeden kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün 2018/2436 Esas, 2019/1329 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulüyle sanığın mahkmiyetlerine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan …’i kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Olası kast halinde TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/3-259 Esas ve 2013/273 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, TCK’nin 86/1, 86/3-e. maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerekirken, TCK’nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün 2018/2436 Esas, 2019/1329 Karar sayılı hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMK’nin 307/5 maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.