YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4538
KARAR NO : 2021/8420
KARAR TARİHİ : 26.04.2021

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Davacının, davalılara ait işyerinde aşçı olarak 22.12.2003-29.04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, 2.026,01 TL brüt ücret aldığını, emeklilik nedeni ile iş akdini sonlandırdığını kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını talep ettiği ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … Cevabının Özeti:
Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının kendi çalışanları olmadığını bu nedenle taşeron şirketlere dava açması gerektiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … Org. Tur. Sağlık Reklam İnşaat Yemek Üret. Bilg.Tem. Gıda İlaç Taah. Ticaret Limited Şirketi vekilinin Dosyaya bunduğu beyan dilekçesi Özeti:
Davalı vekili; belirsiz alacak davası açılamayacağını, alacaklardan kamu kurumunun sorumlu olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacı lehine kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.
Somut olayda; davacı vekili davacıya çalışma süresi boyunca yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Mahkemece ispat yükü üzerinde olan işverence imzalı yıllık izin defteri ve eşdeğer belge sunulmadığı davacının 10 yıllık dönemde hiç izin kullanmadığı gerekçesiyle 170 gün yıllık izin hakkının bulunduğu değerlendirilerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulmuştur. Ancak, davacının 10 yılı aşkın çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı hayatın olağan akışına ters olduğundan, mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK 194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.