Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/10937 E. 2021/9648 K. 18.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10937
KARAR NO : 2021/9648
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin … Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, müştekinin kolluk aşamasında suça konu aracın kilitli olup olmadığına dair herhangi bir bilgi vermediği,olay yeri inceleme raporunda da aracın kapı kilitlerinin ve kontak kısmının sağlam olduğunun belirtilmesi karşısında kovuşturma evresinde ifadesi alınmayan müşteki temin edilerek aracının kapılarının kilitli olup olmadığının sorulması ve sanığın kapıyı nasıl açtığı hususu gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, aracın kilitli olarak bırakıldığının belirlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinin uygulanması, kilitli olmadığının ve aracın anahtarının üzerinde olduğunun anlaşılması halinde ise aynı Kanun’un 141/1. maddesinin uygulanması, aracın kilidine anahtar uydurularak eylemin gerçekleştiğinin tespit edilmesi halinde ise aynı Kanun’un 142/2-d maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,
2-Hırsızlık eyleminin, TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde ise;02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.