YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6193
KARAR NO : 2021/5295
KARAR TARİHİ : 22.06.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.12.2016 tarih ve 2015/86 E- 2016/141 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2017/4433 E- 2020/570 K. sayılı karar davalı vekilince temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 09.07.2020 tarihli ek kararın bu kez Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen ek kararın incelenmesinde, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararın 23.03.2020 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği, 7226 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesi ve 30.04.2020 tarihli resmi gazetede yayınlanan 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararına göre, durma sürelerinin 13.03.2020 tarihinden başlayıp, 15.06.2020 tarihine kadar uzatıldığı ve bu tarih itibariyle bitimine 15 gün veya daha az kalmış olan sürelerin on beş gün uzamış sayılacağının düzenlendiği, buna göre davalı vekilinin temyiz süresinin 15.06.2020 tarihinden itibaren başlayacağı ve öngörülen on beş günlük sürenin sonu olan 30.06.2020 tarihinde sona ereceği, ancak davalı vekilinin bu sürenin bitiminden sonra 01.07.2020 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu görülmüş olup, bu nedenle ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.