Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/710 E. 2021/13611 K. 15.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/710
KARAR NO : 2021/13611
KARAR TARİHİ : 15.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden Malkara Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 03/04/2012 tarih, 2012/23 Esas ve 2012/159 Karar sayılı kararın sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle açıklanmasına karar verilmiş ise de, sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilk kararın, tebliğ sırasında… K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 5271 sayılı CMK’nın 35/3 maddesine uygun olarak ilgili karar kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmediği anlaşılmakla, yapılan tebligat geçersiz olduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği anlaşılmakla hükmün açıklanamayacağı gözetilerek yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezalarının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 29/03/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.