YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14935
KARAR NO : 2021/15127
KARAR TARİHİ : 05.10.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme istemi 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;
…Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi başkan ve üyelerinin, isim ve soy isimlerinin karar başlığında gösterilmemiş olması sonradan tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin suçun yasal unsurlarının oluşmamasına, müştekinin beyanlarının suça sürüklenen çocuğun savunmasını desteklediğine, suça sürüklenen çocuğun sarf ettiği sözlerin kabulü halinde korku yaratacak boyutta olmadığına, müştekinin ödemeyi bu korku ile yapmadığına, müştekinin alınan beyanlarında tehdit söylemlerinin paranın ödenmesinden sonra gerçekleştiğinin belirtilmesi karşısında yağma suçunun işlenemeyeceğine yönelik olduğu, Bölge Adliye savcısının temyiz talebinin ise suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK md.150/1 kapsamında alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde babası ile ortak iş yaptığı, ve kendisinin de yanında çalıştığı … ve oğlu … ile birlikte, …’ın eşi olan …’ın bir süre çalışıp, işten ayrıldığı fakat alacağı bulunan işyerine gittikleri, burada taraflar arasında alacağın ödenmemesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışma üzerine…’a alacağı olan paranın muhasebede ödendiği, müştekinin beyanları ile de sabit olduğu üzere tartışmanın ödeme yapıldıktan sonra da devam ettiği, müştekinin suça sürüklenen çocuğa sen nerelisin yavrum diye sorduğu, suça sürüklenen çocuğun da müştekiye cevaben ben Karslıyım, sorarız biz size bırakmayız, asarız, keseriz’ şeklinde cevap verdiği gerekçesi ile hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmuş ise de, hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı, hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; suça sürüklenen çocuğun müştekiye hitaben sarf ettiği iddia olunan tehdit içerikli söylemlerin tanık Gülcan’a para ödenmesinden sonra gerçekleştiğinin müştekinin aşamalardaki beyanlarından anlaşılması ve tanık olarak dinlenen müştekinin oğullarına yönelik tehdit suçundan da, delil yetersizliği nedeniyle takipsizlik kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; para ödendikten sonra müştekiye hitaben sarf edilen tehdit içerikli sözlerin TCK md.106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14 Ceza Dairesince bozma üzerine verilen 02.06.2017 gün, 2017/742 Esas ve 2017/857 Karar sayılı kararı ile verdiği ‘istinaf başvurusunun esastan reddine’ dair usul ve yasaya aykırı bulunan kararının, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için …Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.